SELEUCUS I

SELEUCUS I.
NICANOR Antiochi et Laodices, fil. vir clarus cum Alexandro Magno, ad bellum Persicum profectus est: quô mortuô, castris eius praefuit, et urbem condidit, quam de patris nomine Antiochiam vocavit. Regnum Syriae occupavit, an. 3652. ante Christum 310. Secundum alios, regnum Seleucidarum instituit, A. M. 3742. Multa in Oriente, post divisionem, inter Socios, regni Macedonici, bella gessit, praelio ad Issum interfuit, et Babyloniam cepit. Inde auctis in victoria viribus, Bactrianos expugnavit, transiit deinde in Indiam, quae post mortem Alexandri, velut iugô cer vicibus excussô, praefectos occiderat: auctorque Libertatis Sandrocotrus fuerat, qui tunc Indiam possidebat: cum quo factâ pactione Seleucus, com positisque in Oriente rebus in bellum Antigorni descendit. Tandem a ptolemaeo Cerauno, proditorie occisus est, A. M. 3774. aetat. 78. regni 32. Antioc hus Soter filius illi successit. Appian. de bello Syr. Orosius, Torniellus, Salianus, etc. Plurimas hic urbes condidit. Ab hoc Aera Seleucidarum, Arabice Terik Dhylkarnain Alexandri, i. e. Epocha Alexandri Cornigeri dicta ortum habet, quae incipit an 12. a morte Alexandri 312. ante N. C. 3742. Mundi, 442. ve. 43. Urb. Cond 4402. periodi Iulianae, 117. Olymp. 872. ab incendio Troiae, cum Seleucus Babyloniam, Mediam etc. Antigono denuo eripuit. Hâc Epochâ Maccabaeorum auctores usi sunt. Vide Scaliger. de Emend. Tempor. l. 2. et 5. Petav. de Doctr. Temp. l. 2. Langium, de Annis Christi, c. 17. Ricciol. Chr. Reform. Calvisium, etc. Adde Iustin. l. 13. et 16. et, quod a Syro Macedonibus (ita enim Graeci, postquam Syriâ potiti essent, dicti sunt) honore caelesti ante omnes Heroas celebratus est; uti Macedonibus Nicanor, sic Graecis Nicator, nominatus. In cuius honorem cum variae sint conditae Seleuciae, Fanum honori eius, forte et alibi, sed saltem in ea Seleuciae urbe fuit, quae erat in littore maris, prope Phoeniciam. Ita enim Appiani in Syr. Interpres, Ac Philetaerus quidem, Pergami praefectus, combussit Seleuci corpus, magnâ vi auri redemptum a Cerauno: cinerum vero reliquias ad filium eius Antiochum misit: qui in maritima Seleucia condidit, ac delubrum ei constituit, et circa illud agrum sacrum addidit, qui Nicatorium appellatur. Vide Voss. de Theol. Gent. l. 1. c. 23.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Seleucus — was the name of several Macedonian kings of the Seleucid dynasty ruling in the area of Syria:* Seleucus I Nicator (Satrap 311–305 BC, King 305 BC–281 BC) * Seleucus II Callinicus (246–225 BC) * Seleucus III Ceraunus (or Soter) (225–223 BC) *… …   Wikipedia

  • Seleucus — († nach 221) war ein römischer Usurpator unter der Herrschaft des Elagabal. Über ihn und seine Politik ist nur sehr wenig bekannt. Seleucus versuchte um 221, die Macht im römischen Reich zu ergreifen. Seine genaue Identität ist allerdings… …   Deutsch Wikipedia

  • Seleucus I — [sə lo͞o′kəs] died 280 B.C.; Macedonian general & founder of the Seleucid dynasty: called Seleucus Nicator …   English World dictionary

  • Seleucus — Seleucus, Berg im Narbonensischen Gallien im Gebiet der Tricorier, wo Magnentius zum zweiten Mal geschlagen wurde; j. Mont Saleon …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Seleucus I — (Seleucus Nicator) 358? 281? B.C., Macedonian general under Alexander the Great: founder of the Seleucid dynasty. * * * …   Universalium

  • SELEUCUS II — SELEUCUS II. fil. Antiochi Thei, per ironiam Callinicus dictus, successit patti, An. 570. Urb. Cond. a Ptolemaeo Euergeta saepius victus, regnôque exutus: Obiit equi lapsu, An. 527. Strabo l. 16. Iustin. l. 27. Appian. de bello Syriaco etc …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SELEUCUS IV — SELEUCUS IV. Philopator, post Antiochum M. patrem, Rex. Sub hoc magnis cladibus Syri a Romanis affecti sunt: Coeterum, favit Iudaeis annuosque reditus eis constituit, ad sacrificia procuranda. Interim a Simeone, templi Praefecto, de thesauris ibi …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SELEUCUS V — SELEUCUS V. fil. Demetrii Nicanoris, thronum occupavit, Ann. 629. Urb. Cond. a Cleopatra matre, post marito vitam ereptam, sagittae ictu interfectus, paulo post inaugurationem. Appian. in Syriac. Iustin. l. 39. Euseb. in Chron …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SELEUCUS VI — SELEUCUS VI. Antiochi Gryphi fil. cum patruo Cyziceno de Syriaco imperio dimicavit, atque acie victum interfecit. Ipse a patruele Antiocho Pio regnô pulsus, et a civibus Mopsuestiae in Palatio concrematus est. Olymp. 5. 3. Potius Ann. 660. vel… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SELEUCUS — I. SELEUCUS Cons. an ab. Urb. Con. 573. II. SELEUCUS Emesenus Grammaticus, Suidâ teste, composuit Parthicorum libros duos. Alius Alexandrinus Grammaticus, cognomentô Homericus, quem in omnes pene Poetas commentatum esse ait Suidas. Alius est… …   Hofmann J. Lexicon universale

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.